Byłem rabinem Rzymu Historia wielkiego nawrócenia

Droga od judaizmu do chrześcijaństwa z jednej strony jest najbardziej logiczną drogą, którą przeszli apostołowie i pierwsi uczniowie Jezusa, tworząc pierwszy Kościół w Jerozolimie, biorący udział w liturgii świątynnej, a równocześnie nieustraszenie głoszący, że Jezus, wydany poganom na zabicie, zmartwychwstał i okazał się Mesjaszem. Zachowując dawne zwyczaje członkowie tego Kościoła zbierali się równocześnie w Wieczerniku na łamaniu chleba, to znaczy Eucharystii. Nie zrywali z przeszłością, ale wyraźnie stawali się inni, trzymali się wspólnie i dawali świadectwo wzajemnej miłości. Chrześcijaństwo wyrosło z judaizmu, ale go przerosło. Nie wypierało się korzeni, ale miało świadomość nowości, która tkwiła już w judaizmie, ale dopiero przez Chrystusa została ukazana i żądała radykalnej relektury wszystkiego, co zawierało się w judaizmie.

Wielu Żydów nie potrafiło, lub nie chciało, dokonać tego nowego odczytania, a pozostając jedynie na swoich tradycjach, wypowiedzieli chrześcijaństwu walkę. Jej najbardziej drastycznym wyrazem było uznanie chrześcijan za błędnowierców i ich ekskomunikowanie, jakie dokonało się po roku siedemdziesiątym w Jawne, gdzie za sprawą Jachanana ben Zakkai odrodził się Sanhedryn, decydujący o obliczu judaizmu po klęsce narodowej.

Od tego wydarzenia rozpoczął się rozłam, który przez wszystkie wieki zatruł stosunki żydowsko-chrześcijańskie i drogę od judaizmu do chrześcijaństwa uczynił bardzo trudną. Droga ta, która w rzeczywistości jest naturalnym przejściem od zapowiedzi do wypełnienia i nie powinna wymagać odrzucenia wszystkiego, ale jego dopełnienia, stała się w praktyce prawie niemożliwa, gdyż wymagała nadzwyczajnej odwagi i łączyła się z bezwzględnym potępieniem przez całe dotychczasowe otoczenie z rodziną na pierwszym miejscu.

I oto w roku 1945 Wielki Rabin Rzymu, Israel Zolli przyjął chrzest w Bazylice Świętej Marii od Aniołów w Rzymie, a zostając chrześcijaninem przybrał imię Eugeniusza. Był to wielki szok dla wielu. Dzieje tego nawrócenia opisał sam Zolli i dzięki Wydawnictwu SALWATOR możemy to niezwykłe wydarzenie poznać od najbardziej autentycznej strony. Lektura tego wyznania jest pasjonująca i nie będziemy jej tu streszczać, gdyż to trzeba koniecznie przeczytać i żadne streszczenie tej lektury nie zastąpi.

Israel Zolli wstąpił na drogę Pawła z Tarsu i Edyty Stein, na drogę trudną, ale najbardziej konsekwentną dla dzieci narodu wybranego. To droga, na której wszystkie zapowiedzi, którymi żyje judaizm stają się rzeczywistością. W wierze chrześcijańskiej Zolli znalazł realizację tego wszystkiego, w co wierzył i do czego dążył w ramach religii judaistycznej. Dlatego lektura jego zwierzeń pozwala nam także poznać judaizm, czemu służą także bardzo liczne przypisy. Tu judaizm znów stał się otwarty na wezwanie Jezusa z Nazaretu, który jest prawdziwym Mesjaszem.

Israel Zolli spośród tak wielu imion chrześcijańskich wybrał dla siebie imię Eugeniusz. Nie jest to przypadkowe. Jest to imię, jakie przed powołaniem na Stolicę Piotrową nosił Pius XII, Eugenio Pacelli. Postawa Piusa XII w czasie straszliwej próby, jakiej poddani zostali Żydzi w czasie zajęcia Rzymu przez niemieckich nazistów dla rabina rzymskiego stała się tym samym znakiem, jakim miłość pierwszych chrześcijan była dla ich współczesnych. Dziś wiemy, że Pius XII przyczynił się do uratowania ponad ośmiuset tysięcy Żydów, ale nie ustają oskarżenia przeciw temu papieżowi oparte na kłamstwie i zmyśleniach. Świadectwo nawrócenia Zolliego jest również świadectwem na rzecz prawdy w odniesieniu do tak poniewieranego przez politykę i propagandę wielkiego Człowieka, któremu dane było prowadzić Kościół w czasach wielkiej próby i który Go zwycięsko przeprowadził.

I z tego względu także omawiana książka warta jest przestudiowania.