Księgarnia religijna nr 1 w Polsce!

Twój koszyk jest pusty.

Witaj! / Rejestracja
  • Zaloguj
  • Ciało zmartwychwstałe w myśli patrystycznej przełomu II i III wieku

    ks. Mariusz Szram

    Oceń jako pierwszy

    • Wydawca: Wydawnictwo KUL
    • Rok wydania: 2010
    • ISBN: 978-83-7702-068-5
    • Format: 176×250
    • Stron: 770
    • Rodzaj okładki: Twarda
    Nasza cena:
    57,75 zł
    • Kupując zyskasz 5.78 talentów [?]
    • Dostawa już od 8zł! Więcej
    • Czas wysyłki: 14 dni
    Opis
    Ciało zmartwychwstałe w myśli patrystycznej przełomu II i III wieku
    Spis treści
    Spis treści

    Wstęp

    Rozdział I
    Rozwój nauki o ciele zmartwychwstałym do końca II wieku

    1. Biblijna koncepcja ciała i zmartwychwstania człowieka
    A. Terminologia biblijna dotycząca ciała
    a) W Starym Testamencie
    b) W Nowym Testamencie
    B. Kształtowanie się wiary w cielesne zmartwychwstanie w księgach Pisma świętego
    a) W tekstach starotestamentalnych
    b) W tekstach nowotestamentalnych
    2. Tematyka powrotu człowieka do życia w pozakanonicznej literaturze apokryficznej
    A. W apokryfach Starego Testamentu
    B. W apokryfach Nowego Testamentu
    3. Starożytne kierunki filozoficzne a wczesnochrześcijańska koncepcja ciała i jego zmartwychwstania
    A. Nurt platoński
    B. Nurt stoicki
    4. Poglądy rezurekcyjne Ojców Apostolskich i apologetów
    A. W pismach Ojców Apostolskich
    a) Didache - zmartwychwstanie umarłych jako znak paruzji
    b) Klemens Rzymski - pierwsza próba połączenia argumentacji biblijnej i pozabiblijnej za zmartwychwstaniem ciała
    c) Ignacy z Antiochii i Polikarp ze Smyrny - antydoketystyczna obrona realności zmartwychwstałego ciała Chrystusa
    d) Homilia z II w. (2 List Klemensa Rzymskiego), Pasterz Hermasa i List Pseudo-Barnaby - inkarnacyjne uwarunkowanie zmartwychwstania i argumentacja moralna
    e) Homilia paschalna Melitona z Sardes - zmartwychwstanie Chrystusa w ciele znakiem Jego boskości
    f) Hipolit - zmartwychwstały człowiek podobny do aniołów, z ciałem odmłodzonym i niezniszczalnym
    B. W pismach apologetów
    a) Justyn - ciało ogarnięte przez nieśmiertelność, niecierpiętliwość i niezniszczalność
    b) Minucjusz Feliks, Teofil z Antiochii, Tacjan Syryjczyk - powrót do życia tego samego ciała dzięki wszechmocy Bożej
    C. Klemens Aleksandryjski - prawdziwe piękno ciała zmartwychwstałego


    Rozdział II
    Polemiczny kontekst teologii ciała zmartwychwstałego na przełomie II i III wieku

    1. Pogańskie zarzuty wobec chrześcijańskiej wiary w zmartwychwstanie ciała
    2. Wątpliwości dotyczące zmartwychwstania ciała w środowisku chrześcijańskim
    3. Gnostycka koncepcja ciała ludzkiego i krytyka cielesnego zmartwychwstania
    4. Millenaryzm - eschatologiczny materializm i doktryna o pierwszym zmartwychwstaniu


    Rozdział III
    Podstawowa terminologia patrystyczna przełomu II i III wieku dotycząca ciała i zmartwychwstania

    1. νεκρός/mortuus
    2. σάρξ/caro i σωμα/corpus oraz terminy pokrewne
    A. W dziele Pseudo-Justyna
    B. W pismach Atenagorasa
    C. W pismach Ireneusza
    D. W pismach Tertuliana
    E. W pismach Orygenesa
    3. ανάστασις/resurrectio i terminy pokrewne
    A. W dziele Pseudo-Justyna
    B. W pismach Atenagorasa
    C. W pismach Ireneusza
    D. W pismach Tertuliana
    E. W pismach Orygenesa


    Rozdział IV
    Miejsce ciała ziemskiego i zmartwychwstałego w strukturze człowieka

    1. Stanowisko Pseudo-Justyna: człowiek cielesny, ukształtowany na obraz Boży, złożony z duszy i ciała
    2. Stanowisko Atenagorasa: natura ludzka to jedna istota żywa zbudowana z dwóch składników
    3. Stanowisko Ireneusza: doskonały człowiek to ciało ukształtowane na obraz Boży, zjednoczone z duszą, która przyjęła Ducha Ojca
    A. Ciało jako konieczny element i podstawa substancjalna bytu ludzkiego
    B. Ciało ukształtowane na obraz Boży
    4. Stanowisko Tertuliana: człowiek jako rodzaj spinki łączącej dwie substancje: duszę i ciało
    A. Człowiek jest przede wszystkim ciałem
    B. Ukształtowane ciało jako obraz Boży
    5. Stanowisko Orygenesa: ciało w cieniu duszy
    A. Ciało podporządkowane duszy i podlegające zmianom, ale stanowiące nieodłączny atrybut bytów stworzonych
    B. Ciało nie jest obrazem Bożym


    Rozdział V
    Uzasadnienie zmartwychwstania ciała

    1. Stanowisko Pseudo-Justyna: zmartwychwstanie ciała ziemskiego możliwe i godne Boga
    A. Argumentacja filozoficzna i biblijno-teologiczna
    B. Kwestia rozumienia Pawłowego zdania „Ciało i krew nie odziedziczą Królestwa Bożego" (1 Kor 15, 50)
    2. Stanowisko Atenagorasa: filozoficzne uzasadnienie możliwości i konieczności zmartwychwstania ziemskiego ciała
    3. Stanowisko Ireneusza: antygnostycka obrona zmartwychwstania ciała jako podstawy substancjalnej bytu ludzkiego
    A. Przesłanki biblijno-teologiczne
    B. Moralna i ontyczna interpretacja 1 Kor 15, 50
    4. Stanowisko Tertuliana: dominacja argumentów teologicznych: wszechmoc Boża, godność stworzonego ciała, konieczność powstania na sąd
    A. Argumentacja teologiczna i egzemplifikacja biblijna
    B. Interpretacja dwuznacznych tekstów Pawłowych
    5. Stanowisko Orygenesa: próba połączenia filozoficznego i teologicznego uzasadnienia cielesnego zmartwychwstania
    A. Argumentacja filozoficzno-teologiczna
    B. Argumentacja biblijno-teologiczna
    C. Interpretacja Pawłowego tekstu 1 Kor 15, 50


    Rozdział VI
    Zmartwychwstałe ciało Chrystusa

    1. Stanowisko Pseudo-Justyna: Chrystus zmartwychwstał w ciele, w jakim był na ziemi
    2. Stanowisko Atenagorasa: milczenie o zmartwychwstaniu Chrystusa
    3. Stanowisko Ireneusza: Chrystus zmartwychwstał w substancji ciała, otoczonego ojcowskim światłem
    4. Stanowisko Tertuliana: w Chrystusie zmartwychwstało ciało, w którym się narodził, ale już nieśmiertelne
    5. Stanowisko Orygenesa: zmartwychwstałe ciało Chrystusa mogące dostosować się do ziemskiej i niebiańskiej rzeczywistości


    Rozdział VII
    Relacja ciała do duszy w okresie przejściowym między śmiercią a zmartwychwstaniem

    1. Stanowisko Pesudo-Justyna: po odejściu duszy nie ma ciała
    2. Stanowisko Atenagorasa: sen duszy - kompletny rozkład ciała
    3. Stanowisko Ireneusza: ciała sprawiedliwych przebywają w ziemi do pierwszego zmartwychwstania, ciała grzeszników - do ostatecznego zmartwychwstania i dnia sądu
    4. Stanowisko Tertuliana: dusza otrzymująca wstępną odpłatę w otchłani, ciało pożarte przez ziemię i spoczywające we śnie
    5. Stanowisko Orygenesa: rozkład ziemskiego ciała i cielesny „wehikuł" (όχημα) duszy


    Rozdział VIII
    Czas i sposób cielesnego zmartwychwstania

    1. Stanowisko Pseudo-Justyna: przywrócenie ciała do pierwotnego stanu w nieokreślonej przyszłości
    2. Stanowisko Atenagorasa: ponowne połączenie cząstek ciała w nieodległej przyszłości
    3. Stanowisko Ireneusza: cielesne zmartwychwstanie sprawiedliwych i grzeszników rozdzielone królestwem millenarystycznym
    4. Stanowisko Tertuliana: powrót ziemskiego ciała do życia i jego przemiana wpisane w millenaryzm
    5. Stanowisko Orygenesa: daleko idąca przemiana cech ciała w nieznanej przyszłości
    A. Czas zmartwychwstania
    B. Sposób zmartwychwstania


    Rozdział IX
    Kwestia tożsamości ciała zmartwychwstałego z ziemskim oraz integralności ciała po zmartwychwstaniu

    1. Stanowisko Pseudo-Justyna: ciało o tej samej postaci jak pierwotne
    2. Stanowisko Atenagorasa: te same cząstki i budowa tych samych ludzi zgodna z ich własną naturą
    3. Stanowisko Ireneusza: ta sama substancja i materia, te same członki ciała
    4. Stanowisko Tertuliana: ciało wszelkie, to samo i nienaruszone
    5. Stanowisko Orygenesa: ta sama substancja ciała (σώμα), ale nie te same cielesne składniki (σάρξ)
    A. Zmienność i niezmienność materialnej substancji cielesnej
    B. Niezmienna forma cielesnej tożsamości (είδος σωματικόν)
    a kwestia relacji ciała zmartwychwstałego do ziemskiego
    C. Czy ciało w ziemskiej postaci (σάρξ) zmartwychwstanie?
    D. Problem integralności i wyglądu zmartwychwstałego ciała


    Rozdział X
    Przymioty ciała zmartwychwstałego i jego dalsze losy

    1. Stanowisko Pseudo-Justyna: ciało nienaruszone
    2. Stanowisko Atenagorasa: ciało niezniszczalne
    3. Stanowisko Ireneusza: ciało ziemskie przyjmujące jakość Ducha i ukształtowane na podobieństwo Syna
    4. Stanowisko Tertuliana: ciało ziemskie, ale przemienione na nieskazitelne i nieśmiertelne, podobne do odzienia anielskiego
    5. Stanowisko Orygenesa: ciało wyposażone w nowe duchowe jakości
    A. Charakterystyka zmartwychwstałych ciał sprawiedliwych i grzeszników
    a) Cechy ciała wspólne dla wszystkich zmartwychwstałych: nieśmiertelność i niezniszczalność oraz niewidoczność
    b) Cechy ciał zbawionych: eteryczność oraz świetlistość i czystość
    c) Cechy ciał grzeszników: eteryczność skażona ciężkością i ciemnością
    d) Możliwość finalnej przemiany ciał grzeszników i ich ostateczne cechy
    B. Czy Orygenes sądził, że wszelkie ciało ostatecznie zaniknie?

    Zakończenie - bilans podobieństw i różnic

    Wykaz skrótów
    Bibliografia
    Indeks cytatów biblijnych
    Indeks cytatów patrystycznych
    Indeks cytatów z pism apokryficznych
    Indeks cytatów z pism gnostyckich
    Indeks cytatów z literatury starożytnej
    Summary
    Table of Contents
    Informacje dodatkowe
    Rodzaj okładki Twarda
    Autor ks. Mariusz Szram
    ISBN 978-83-7702-068-5
    Liczba stron 770
    Format okładki 176×250
    Rok wydania 2010
    Tagi produktów

    Użyj spacji aby rozdzielić tagi, apostrofów (') aby wpisać frazy.