Ikona Duchowość i filozofia

Ikona. Duchowość i filozofia to książka prezentująca niezwykle trudny i ciekawy problem modelu życia ikonografa jako jednej z form podążania drogami człowieka mistycznego. Prezentowana interpretacja fenomenu ikony poprzez ukazanie procesu powstawania obrazu jako podróży mistycznej może zainteresować nie tylko profesjonalistów; filozofów, teologów, historyków sztuki czy teoretyków kultury - ale szerokie grono Czytelników poszukujących prawdy i piękna.

Ukazanie powstawania ikony od strony warsztatu ikonopisca jako podróży mistycznej, staje się dla czytelnika zaproszeniem do przemierzenia analogicznej drogi. Dzieje się tak dlatego, że książka, spełniając warunki stawiane dziełom naukowym, pozostaje bardzo osobistym zapisem drogi wewnętrznej samej autorki. Ten indywidualny rys nadaje książce znamię swego rodzaju świadectwa, w którym rozum i serce - niczym u hezychastów - szukają ścieżek wzajemnego odnalezienia. Jestem przekonany, że książka pani Beaty Elwich spotka się z zainteresowaniem czytelników, wchodzi bowiem naprzeciw współczesnej fascynacji ikoną i związanej z nią duchowością. Dzięki erudycji autorki, połączonej z osobistym zaangażowaniem, lektura książki przyniesie czytelnikowi wiele pożytku. Mam na myśli nie tylko profesjonalistów - filozofów, teologów, kulturologów i historyków sztuki, ale także szerokie grono odbiorców zainteresowanych poszukiwaniem prawdy i piękna.

Autorka podjęła temat bardzo interesujący i ważny: zagadnienia ikony jako sposobu uprawiania filozofii. Jest to bardzo szczególny sposób uprawiania filozofii, daleki od teoretycznych dywagacji, a bliski starożytnemu i w niektórych nurtach średniowiecznemu rozumieniu, taki, który trafnie jest określany mianem filozofii życia, charakteryzującej się zgodnością sposobu życia z przyjmowanymi i głoszonymi poglądami, bądź też wyznawanym,i zasadami wiary. One to wyznaczają cel życia oraz nim warunkowane powinności i dążenia człowieka. Uprawianie tak pojętej filozofii wyraża się wiec w dążeniu do możliwie najdoskonalszej przemiany siebie dla osiągnięcia owej pełnej zgodności przekonań, myśli i działań; jego spełnianiem może też przeto być proces przygotowywania się do tworzenia i samego tworzenia ikony. Z tej perspektywy można więc ujmować postać ikonopisa w wymiarze filozoficznym , i tak właśnie czyni Autorka recenzowanej pracy.