Opis
Chorał gregoriański jest do dziś oficjalnym śpiewem liturgicznym
łacińskiego Kościoła katolickiego. U jego początków leżały śpiewy
pierwszych chrześcijan, łączące wpływy muzyki synagogalnej, syryjskiej i
innych krajów basenu Morza Śródziemnego. Od trzeciego wieku liturgia,
początkowo greckojęzyczna, została w Italii i zachodniej części
Cesarstwa Rzymskiego przetłumaczona na łacinę. Nie była jednak
jednolita. Istniały odrębne ryty i odpowiadające im repertuary śpiewów
związane z ośrodkiem w Mediolanie (chorał ambrozjański), Rzymie (chorał
rzymski), Benewencie w południowej Italii (chorał benewentyński),
Hiszpanii (chorał mozarabski) oraz grupą miast w południowej Galii (tzw.
chorał galikański, którego nie należy mylić z określaną tą samą nazwą
próbą reformy chorału gregoriańskiego w siedemnastowiecznej Francji).
Poszczególne ośrodki miały też związki z Bizancjum, a zatem również z
muzyką Kościoła greckiego. Muzyka Kościoła pierwszego tysiąclecia była
więc różnobarwną mozaiką tradycji, repertuarów i stylów wykonawczych.
Informacje dodatkowe
| Rok wydania | 1999 |
|---|---|
| Autor | Bracia Dominikanie |
