Obejrzyj film:
„Nennolina. Sześcioletnia mistyczka” to przejmujący, głęboko poruszający pamiętnik matki, w którym opowiada bezpośrednio o krótkim życiu tej wyjątkowej dziewczynki.
Przejmujące i piękne historie matki opisują rozwój duchowy Nennoliny. Pamiętnik zawiera także fragmenty listów, jakie Mennolina pisała do Pana Jezusa i Matki Bożej, do Boga i Ducha Świętego. W książce znajdziemy także wspomnienia wszystkich tych osób, które przy niej były. Bliska i zadziwiająca relacja matki i jej córki nabiera na stronach tej książki wyjątkowego wymiaru – wątpliwości, zmartwienia, cierpienia, zadziwienia, radości i nadziei. Siła miłości ukazuje nam cuda, jakich Bóg dokonał w Nennolinie (i jej bliskich) i jakich może dokonać także dziś – jeśli będzie w stanie znaleźć tak otwarte dusze.
Antonietta Meo (Rzym, 15 grudnia 1930–3 lipca 1937), Nennolina – umarła, gdy miała zaledwie sześć i pół roku. Była obdarzona niezwykłą i fascynującą łaską, która pozwoliła jej osiągnąć szczyty życia duchowego, wręcz mistycznego.
Biskup Jose Redrado z Watykanu przyznał ostatnio w rozmowie dla biuletynu włoskiego episkopatu Sir, że, siedmioletnia Antonietta Meo, zostanie być może Doktorem Kościoła.
18 grudnia 2007 r. Benedykt XVI podpisał dekret uznający heroiczność cnót Nennoliny i wyraził nadzieję, że wkrótce zakończy się jej proces beatyfikacyjny. Do beatyfikacji potrzebne jest jeszcze uznanie cudu za jej wstawiennictwem. Gdy do niego dojdzie, Antonietta Meo stanie się najmłodszą błogosławioną, a w przyszłości może i świętą, w historii Kościoła
recenzja
książki Marii Meo
“Nennolina. Sześcioletnia mistyczka. Świadectwo matki”,
Wydawnictwo eSPe 2008
Sześcioletnia mistyczka
Oczami wyobraźni widzimy małą, ciemnowłosą dziewczynkę o głębokich, czarnych oczach. Widzimy jak biega, psoci, z zainteresowaniem poznaje świat. Widzimy, jak śmieje się radośnie podczas wspólnych zabaw z rodzicami. Wyobrażamy sobie także jak się modli. Jak klęczy przed Najświętszym Sakramentem i nie widzi poza Nim niczego...
To Antonietta Meo, nazywana przez najbliższych Nennoliną. Właśnie trwa jej proces beatyfikacyjny. Żyła tylko sześć lat. Jednak był to czas nieustannego pogłębiania jej osobowej relacji z Bogiem, zakończony na Kalwarii - mała Nenne zachorowała na nowotwór kości. Choroba rozwijała się bardzo szybko - trzeba było amputować nogę. Rok później dziewczynka umiera w ramionach mamy i taty.
Antoniettę poznajemy dzięki wspomnieniom jej mamy, Marii Meo, która zapisuje historię córeczki na prośbę swojego spowiednika. Otrzymujemy więc świadectwo życia, sposobu wychowania i wielkiej wiary małej Nenne.
To nie jest zwykła hagiografia - Maria Meo ukazuje Antoniettę we wszystkich aspektach jej życia. Niejednokrotnie zastanawia się nad postawą córki, ma wiele przemyśleń, ale także i wątpliwości. Szczególnie dotyczy to licznych wypowiedzi Nenne, które zaskakują dojrzałością i heroizmem jej wiary. Matka opisuje swoje odczucia i uczucia, swoje rozterki w kwestiach wychowania dziewczynki, pisze o troskach w kontekście choroby córki. Najwspanialszym jednak jest świadectwo wiary, która towarzyszy całej rodzinie Meo w drodze krzyżowej Antonietty. Trudno sobie nawet wyobrazić dramat, jaki przeżywali rodzice małej Nenne. Wcześniej stracili jeszcze dwójkę dzieci, które zmarły w niemowlęctwie. Zostały im dwie córki, Margherita i Antonietta. Ta ostatnia miała również dołączyć do swojego rodzeństwa.
Maria Meo bardzo dbała o religijne wychowanie dzieci. Sama ukończyła kurs katechizmu, zaś posiadaną wiedzę przekazywała swoim córkom. Szczególnie intensywna to była nauka w okresie przygotowania Nennoliny do przyjęcia Pierwszej Komunii Świętej. Mała Antonietta bardzo pragnęła przystąpić do Komunii, dlatego też zezwolono jej na wcześniejsze przystąpienie do tego Sakramentu. Uroczystość odbyła sie w Boże Narodzenie, kilka miesięcy przed śmiercią dziewczynki.
Antonietta Meo nazywana jest mistyczką. Jej mama pisze, iż Nenne wspominała, że widuje Jezusa i Maryję. Przez kilka miesięcy Nenne codziennie dyktuje mamie liściki i kwiatki do Matki Bożej i Pana Jezusa. Potem, sama próbuje kaligrafować. Maria Meo zastanawia się na ile jest to wyobraźnia małego dziecka, a na ile jej córkę łączy szczególna więź z Chrystusem i Jego Matką. Jej wątpliwości rozwiewa postawa Nennoliny w obliczu nadchodzącej śmierci i niewyobrażalnego cierpienia, które dziewczynka ofiarowuje za grzeszników. Nenne prosi również, aby nie modlono się o jej uzdrowienie - chce bowiem pozostać z Chrystusem na Kalwarii, aby zdobywać dusze dla Niego.
Czym mnie urzekła ta książka? Prostotą i szczerością. Świadectwem życia wierzącej i praktykującej rodziny, która traktuje sprawy wiary na poważnie. Która szanuje Boga i Jego wolę i w Nim upatruje wszelkiej pomocy w trudach codzienności. Nieraz nawet szokują zdania mówiące o dziękczynieniu Bogu za cierpienie! Jakże wielkiej wiary była ta rodzina!
"Nennolina. Sześcioletnia mistyczka. Świadectwo matki" - polecam tę książkę każdej rodzinie jako lekturę obowiązkową ku pogłębieniu wiary. Każdemu rodzicowi, który chciałby dobrze wychować swoje dzieci. Tym, którzy chodzą do kościoła z przyzwyczajenia, aby spojrzeli na Eucharystię wzrokiem kochającej Jezusa sześciolatki. Dzieciom, aby uczyły się szacunku do rodziców i kochały Kościół. Wszystkim tym, którzy chcieliby się nawrócić, ale nie mają motywacji.
Kiedy jestem zmęczona i resztką sił próbuję się w sobie zebrać, aby zmówić wieczorną modlitwę, przypominam sobie Antoniettę, która nawet będąc bez nogi, klęczała przed Jezusem, nie z obowiązku, a z miłości, zastanawiam sie, czym jest moje zmęczenie wobec cierpienia tej małej dziewczynki, która nigdy się nie skarżyła. I tak mi się wydaje, że tam z Nieba, mała Nenne pomaga nam w powrotach do Boga...
Agnieszka Konik-Korn
redaktor Tygodnika Katolickiego Niedziela
Wstęp
Radości i smutki chrześcijańskiej rodziny
Małe oznaki wielkiej duszy
Z Loreto do Kalwarii
Wielkoduszność Nennoliny
Listy do nieba
W białym stroju komunijnym
Nadzwyczajna wrażliwość „zwyczajnej” dziewczynki
„Chcę zostać z Jezusem na Kalwarii”
Lot anioła
Dodatek — Listy i kwiatki
Notka biograficzna o Nennolinie
Najważniejsza bibliografia
| Rodzaj okładki | Miękka |
|---|---|
| Podtytuł | Świadectwo matki |
| Autor | Maria Meo |
| ISBN | 978-83-7482-222-0 |
| Liczba stron | 242 |
| Format okładki | 125 x 190 |
| Rok wydania | 2008 |
