Postacie Biblii tom I (wyd. II)

„A gdy po lekturze zamkniemy egzemplarz Pisma Świętego, pobrużdżony naszymi uwagami, o stronicach nieco przybrudzonych od częstego kartkowania, chętnie wrócimy następnego dnia do jego czytania z ołówkiem w ręce, jak do ciekawej rozmowy z mądrym i oddanym przyjacielem, który ma nam wiele do powiedzenia zarówno o sobie, jak i o nas samych. I znowu otworzywszy Pismo Święte, dalej ciągnąć będziemy przerwaną wczoraj rozmowę”.

Roman Brandstaetter

Czytanie Pisma Świętego z ołówkiem w ręku

 
Postacie Biblii mogą uczyć, jak żyć i nie żyć, aby się Stwórcy podobać, jaką drogą iść albo nie iść do Źródła i wiecznych pastwisk, utraconego raju, do apokalipsy już teraz i tutaj, a nie dopiero kiedyś. Choć żyli przed tysiącami lat niektóre z nich mogą być mistrzami nowych czasów.

Parafrazując Romana Brandstaettera (Biblio, ojczyzno moja...) można powiedzieć:

na nich i z nimi można się uczyć żyć,

na nich i z nimi uczyć się czytać,

na nich i z nimi uczyć się pisać,

na nich i z nimi uczyć się myśleć,

na nich i z nimi uczyć się prawdy,

z nimi uczyć się prosić o przebaczenie,

na nich i z nimi uczyć się kochać,

na nich i z nimi uczyć się mądrości,

na nich i z nimi uczyć się przebaczenia,

na nich i z nimi uczyć się pokory,

na nich i z nimi uczyć się modlić,

z nimi uczyć się żyć i umierać

tak,

aby zamknąwszy oczy

mieć je otwarte na wieki.