Przesłuchanie Ojca Pio Odtajnione archiwa Watykanu

recenzja książki Francesco Castelli
“Przesłuchanie Ojca Pio”,
Serafin 2009

Pokochać Inkwizycję!

Przypadek Ojca Pio przez jego zwolenników był używany do ataków na Kościół hierarchiczny. Przeciwnicy Ojca Pio natomiast posługiwali się chłodem watykańskich archiwów do dyskredytowania stygmatyka. Kapucyni wydali właśnie książkę, która powinna na zawsze zakończyć spór pomiędzy charyzmatykami a sceptykami: "Przesłuchanie Ojca Pio".

Watykan co jakiś czas robi prezent żądnym prawdy historykom oraz żądnym sensacji dziennikarzom i odtajnia niektóre akta. Benedykt XVI odtajnił w ostatnim czasie akta z dochodzenia Świętego Oficjum (dawniej Święta Inkwizycja, aktualnie Kongregacja d/s Wiary) w sprawie niezwykłych zjawisk towarzyszących o. Pio. Włoski historyk Francesco Castelli przeanalizował akta śledcze. Analiza wskazauje nie tylko na nowe fakty w sprawie o. Pio lecz także na to, jak działała inkwizycja.

Wszyscy, którzy spotkali się w życiu z nieprawdziwymi faktami dotyczącymi brutalności i bezwzględności Inkwizycji będą zaskoczeni. Podobnież Ci, którzy mylą działalność najważniejszej watykańskiej kongregacji z działaniem inkwizycji państwowych np. w dawnej Hiszpanii. Śledztwo w San Giovanni Rotondo ukazuje Inkwizycję jako pobożną instytucję szukającą prawdy o Bogu i strzegącą by wierni nie gubili się w drodze do Chrystusa.

Inkwizytor bp. Raffaello Carlo Rossi przesłuchuje wpierw przeciwników o. Pio, by w dalszym śledztwie móc od razu weryfikować ich zarzuty. Nie posługuje się on torturami lub wyrafinowanymi metodami psychologicznymi, jak chcieliby pewnie autorzy fantastycznych książek o Kościele. Jego narzędzia to Ewangelia, papier i pióro. Jego pytania są wywarzone i przemyślane. Jest on wytrawnym słuchaczem. Jest także zamknięty, skryty i chłodny. Takie cechy, które z reguły źle się kojarzą są bardzo porządane w tego typu śledztwie. Powodują, że inkwizytor zamknięty jest na sugestie z zewnątrz a osoby przesłuchiwane znają powagę sytuacji. Tu nie ma żartów. Zjawiska naddprzyrodzone, jak bilokacja, stygmaty, czytanie w myślach mogą bowiem pochodzić z dwóch źródeł: od Boga lub od diabła. Należy odkryć to źródło by oczyścić o. Pio z zarzutów lub gdyby się potwierdziły ochronić przed nim wiernych.

Czytelnicy zachwyceni będą postawą o. Pio wobez inkwizytora i samego śledctwa. Oddaje się on zupełnie do dyspozycji bp. Rossi. Jest pokorny i otwarty na współpracę. Choć niektóre czynności mogłyby być uznane przez niego za poniżające (oględziny stygmatów, mierzenie ich miarką, przeszukanie pokoju, mierzenie czasu poszczególnych czynności podczas Mszy Św.) o. Pio wie, że są potrzebne. Nie protestuje w żadnej chwili. Nie uskarża się. Niejeden dzisiejszy pyszny kapłan obraziłby się za samo pytanie o to, czy współżył z kobietami. O. Pio nie jest pyszny i choć zarzut w tej materii mógłby odczytać jako atak na niego, on tylko pokornie odpowiada, że nie. Ojciec Pio uczy nas, że mimo to, że na co dzień przemawiał do niego sam Chrystus, intytucja Kościoła również reprezentuje Chrystusa. Nie można się przeciwko niej buntować, miotać. Wszelka władza pochodzi od Boga. Także władza Kościoła nad sakramentami, charyzmatami i czystością doktryny.

Postać inkwizytora i sposób prowadzenia przez niego śledztwa ukazuje każdemu katolikowi sposób interpretaji i rozeznania nadprzyrodzonych charyzmatów pojawiających się w Kościele. W pierwszej kolejnościu nie można im wierzyć bez rozeznania. Następnie należy poznać osobę, przez którą charyzmat się przejawia. Musi być ona głęboko wierząca i moralnie czysta. Inkwizytor wskazuje także na trzy zasadnicze cechy: niechęć do sławy, nie czerpanie żadnych korzyści majątkowych z posiadanych charyzmatów (także dla rodziny), czystość seksualna. Jedną z podstaw jest również zachowanie wierności nauczaniu Kościoła i pokora wobec jego chierarchii.

"Przesłuchanie Ojca Pio" jest więc gratką zarówno dla czcicieli świętego, jak i dla zainteresowanych funkcjonowaniem instytucji Kościoła. To książka wzbudzająca szacunek do Świętego Oficjum oraz do charyzmatów występujących w Kosciele. Dzięki niej można zainteresować się realnością zjawisk nadprzyrodzonych oraz pokochac inkwizycję!

Marcin Konik-Korn, redaktor naczelny Gloria24.pl