Rewolucja genderowa Nowa ideologia seksualności

recenzja książki Gabrieli Kuby,
„Rewolucja genderowa. Nowa idelogia seksualności”,
Homo Dei 2007.

Seksualna kontrrewolucja

Ciekawą postacią jest już sama autorka książki – ochrzczona na własne życzenie w wieku ośmiu lat w Kościele Ewangelickim przeszła drogę poszukiwań prawdy przez socjologię, ezoterykę, psychologię, New Age, aby ostatecznie nawrócić się na katolicyzm. Dzięki swoim poszukiwaniom zna z doświadczenia schematy myślenia, które obecnie krytykuje. Polski czytelnik kojarzy ją przede wszystkim jako autorkę „Harry Potter – dobry czy zły?”, pozycji prezentującej wątki, które mogą wpływać destrukcyjnie na myślenie młodych czytelników książek J. F. Rowling.
W omawianej tutaj książce G. Kuby zajmuje się kwestią wzrostu znaczenia w życiu społeczno-politycznym lobby dążącego do seksualizacji mentalności a bazującego na filozoficznych założeniach, w których kluczową rolę pełni relatywizm. W wielu miejscach tekst brzmi jak memento, głównie dlatego, że opisuje przede wszystkim najbliższą autorce rzeczywistość a więc niemiecką. W Polsce wciąż jeszcze większość opisanych problemów nie jest tak jaskrawo widoczna, jednak przedstawiona diagnoza może być dobrym impulsem do przemyśleń, a zwłaszcza sposobem na wskazanie sytuacji, kiedy zagrożenie stanie się realne. Z pewnością czytając tę książkę trzeba wziąć pod uwagę, że autorka jest neofitką a co za tym idzie zdarza się jej generalizować na fali gorliwości, ale z przytaczanymi przez nią twardymi faktami społecznymi dyskutować się nie da. Jej wykształcenie (jest socjologiem) dodatkowo podnosi wartość przedstawionych wniosków.
Zarysowany przez nią obraz przemian społecznych jest bardzo ciemny. Pomimo, że zaczyna od wskazania, jak doświadczenie totalitaryzmów prowadziło do ubóstwienia demokracji (a więc rządów większości), to zasadnicza część opracowania dotyczy opisu dyktatury mniejszości. I to mniejszości nie tylko homo- czy biseksualnych, ale dołączają do nich także pedofile i osoby popierające związki kazirodcze. Następująca przemiana mentalności prowadzi do rozpadu więzi społecznych a tym samym ułatwia manipulację poszczególnymi osobami. Pozbawione oparcia we wspólnocie, szukają jedności z innymi ludźmi nawet za cenę trwania w zakłamaniu. Te grupy społeczne, w których wciąż silna jest rodzina i wspólnota, stają się niewygodne. Należą tu zarówno chrześcijanie, jak i muzułmanie, choć ci drudzy są, jako ludność napływowa i wciąż będąca w mniejszości, popierani przez rządzące lobby.
Bliska mi jest uwaga, że w społecznym dyskursie pewne słowa stały się nieobecne: grzech, nierząd (jako prostytucja jest przedefiniowywany na jeden z zawodów), diabeł, prawda, czystość, perwersja, honor itp. Osobiście dodałabym do tego „Słownika słów passé” jeszcze posłuszeństwo. Podrozdział poświęcony przekształceniom, którym został poddany język, jest jednym z ciekawszych w tej książce.
Równie ciekawe jest wskazanie na skutki demograficzne obecnych przemian. Wnioski są przerażające, ponieważ zasadnicze ich przesłanie to stwierdzenie, że kiedy nasze pokolenie, przyzwyczajone do nieograniczonej konsumpcji, dojdzie do wieku emerytalnego, stanie w obliczu nędzy. Będzie brakowało osób, które mógłby wypracować nam utrzymanie, a tym samym dojdzie do załamania dotychczas działającego systemu socjalnego. Gabriele Kuby nie podaje puenty, ale obawiam się, że jako jedyne właściwe rozwiązanie przyjęta zostanie wtedy eutanazja, czyli eksterminacja tych, którzy obciążają społeczeństwo.
Szczególnie cenne i ważne jest wezwanie, które Autorka daje w książce: nie wolno nam milczeć, kiedy widzimy zło i powinniśmy pamiętać, że przemiana zaczyna się od naszego serca.
Dodatkową zaletę „Rewolucji genderowej” stanowi załącznik, w którym podany został tekst Rezolucji Parlamentu Europejskiego w sprawie homofobii w Europie i teksty dokumentów,  do których autorka odnosi się w tekście książki.
Chociaż lektura wymaga przebicia się przez specyficzny, „bojowy” język autorki, to warto sięgnąć po tę książkę. Głównie, by zobaczyć, jak łatwo pod pozorami wolności i tolerancji może się ukryć dyktatura i mobbing.

Elżbieta Wiater
redaktor naczelna kwartalnika Espe