Sacrum przestrzeni. Symbolika

Często w naszym życiu codziennym doświadczamy niejednorodności przestrzeni. Odczucie przestrzeni kościoła jest bowiem zupełnie odmienne niż przestrzeni ulicy, przy której ten kościół stoi. Dlaczego tak się dzieje? Co o tym decyduje? Na czym polega różnica pomiędzy przestrzenią sakralną a świecką? Dogłębną analizę tych zagadnień podjął jeden z najwybitniejszych religioznawców i humanistów XX wieku – Mircea Eliade (1907-1986). Wśród wielości fenomenów religijnych, obecnych w różnych kulturach i okresach historycznych, umieścił on przestrzeń sakralną, nadając jej bardzo szczególne znaczenie w religijnym doświadczeniu człowieka. M. Eliade nie ograniczał się jednak tylko do analizy materiału etnograficznego, ale usiłował dotrzeć do istoty religii i zrozumieć jej głęboki sens personalistyczny. W jego ujęciu doświadczenie przestrzeni stanowi jedną z podstawowych kategorii egzystencjalnych, gdyż człowiek zawsze żyje na określonym terytorium i wyodrębnia w nim szczególne miejsca, stanowiące centra kultowe, które określane są w różnych religiach jako "środki świata". Problematyka symboliki "środka świata" w ujęciu M. Eliadego nie była, jak dotąd, szerzej omawiana w polskich pracach z zakresu religioznawstwa. Dlatego podjęcie tego zagadnienia przez ks. Jacka Bramorskiego w naukowym studium pt. Sacrum przestrzeni. Symbolika "środka świata" w ujęciu Mircei Eliadego stanowi oryginalny i ważny wkład w rozwój współczesnej, polskiej myśli religioznawczej. Pozycja ta pozwala zrozumieć także znaczenie symboliki religijnej w architekturze, urbanistyce, malarstwie, a także w życiu codziennym człowieka.