Sprawiedliwość jako kategoria normatywna i empiryczna. Idee, teorie, badania

Celem niniejszego opracowania jest ukazanie sprawiedliwości jako kategorii, która łączy w sobie dwa wymiary – normatywny, wyrażający się w teoriach, ideologiach i koncepcjach filozoficznych, oraz empiryczny, znajdujący odzwierciedlenie w badaniach opinii, eksperymentach i obserwacjach życia społecznego. Próbie postulowanego zintegrowania tych dwóch wymiarów towarzyszy przekonanie, że umożliwi to: 1. uporządkowanie i krytyczną analizę istniejących typologii i teorii sprawiedliwości; 2. uchwycenie, jak różne ideologie wpływają na społeczne rozumienie dystrybucji dóbr; 3. wskazanie praktycznych konsekwencji rozbieżności między teoretycznymi ideałami a społecznymi ocenami i postawami. Całość analiz zmierza do poniekąd nadrzędnego celu, a mianowicie wykazania, że pełniejsze badanie nad sprawiedliwością wymaga interdyscyplinarnej współpracy, gdyż osobno prowadzone badania normatywne i empiryczne w tym zakresie mają swoje ograniczenia. Przedsięwzięcie monograficznego ujęcia tej kwestii wymaga uwzględnienia kilku ważnych zagadnień problemowych, które strukturyzują tę publikację. /ze Wstępu/