Liturgia Wielkiego Tygodnia w rzymskich księgach liturgicznych od VIII do XII wieku

Wyjątkowym i niewątpliwie najważniejszym okresem roku liturgicznego dla chrześcijan tradycji zachodniej jest Święte Triduum Paschalne i poprzedzające go dni Wielkiego Tygodnia. Liturgia tego czasu wspomina i zarazem uobecnia wydarzenie paschalne Jezusa Chrystusa, którego kulminacją jest męka, śmierć i chwalebne zmartwychwstanie.

Celebracje Wielkiego Tygodnia i Triduum Paschalnego mają niezwykle bogatą historię i dzięki tradycji przekazywanej kolejnym pokoleniom wierzących w Chrystusa ukazują piękno i splendor (ars celebrandi) kształtujących się obrzędów upamiętniających paschę (pesach) Mesjasza.

Celem niniejszej książki jest przybliżenie liturgii Wielkiego Tygodnia, zawartej w rzymskich księgach liturgicznych w niezwykle interesującym - choć jeszcze w polskiej literaturze liturgicznej rzadko podejmowanym i mało znanym - okresie od VIII do XII wieku.